Open Contemplatief Huis
menu
  • Home
  • Wie zijn wij ?
  • Postbus
  • Links
  • Contact

Kruimelpad

U bevindt zich hier: Home Homilies en Overwegingen Homilies priester Dirk
  • Leerhuis voor Christelijke Meditatie
  • Leerhuis voor Bijbelse Spiritualiteit
  • Leerhuis voor Contemplatieve Dialoog
  • Stille Abdijdagen
  • Stiltedagen aan Zee
  • Boekenplank
  • Homilies en Overwegingen
    • Homilies abt. Manu
    • Homilies broeder Geurric
    • Homilies priester Dirk
    • Overwegingen Bénédicte Lemmelijn.
    • Overwegingen Sim D'Hertefelt
    • Vastenmediteren met Laurence freeman
    • Homilie Monnik en bisschop Lode Van Hecke
  • Monasterium Zonnelied
  • Aanverwante activiteiten
  • Bonnevaux
  • Links andere websites

Duiding


Laurence

DE TOEKOMST VAN RELIGIE



Ik geloof dat een van de belangrijkste vragen van onze tijd is: wat is de rol van religie? Is het een hobby? Een tijdverdrijf? Een ontsnapping aan de werkelijkheid? Is het de opium van het volk? In de vorige eeuw werd die vraag vaak zeer negatief beantwoord. Religie was ten einde. De wetenschap was bezig alle mysteries van de wereld te verklaren. En de samenleving zou beter af zijn zonder religie, die zo vaak de oorzaak was van oorlog en conflict.
De poging om religie af te schrijven is mislukt, omdat we niet zonder religie kunnen, net zomin als we zonder muziek, kunst of andere dingen kunnen die ons volledig menselijk maken en ons een gevoel van transcendentie geven. Dus, als contemplatieven moeten we hedendaagse vragen stellen. En dit is ons thema voor 2026: De toekomst van religie.

Lees meer...

 

 

De stille revolutie

vlinderuitcocon

 

 

 

   

We kunnen niet God liefhebben of onze naaste. 
We hebben beiden lief of geen van beiden. En liefde betekent dat we blij zijn met het anders-zijn van de ander, want de diepte van dit bewustzijn is de diepte van onze gemeenschap met de ander. In deze gemeenschap zijn de ontdekking van ons echte zelf en van dat van de ander één en dezelfde ontdekking. Daarom zijn de mensen met wie we samen leven geen objecten die we naar onze eigen gelijkenis kunnen kneden. In hen vinden we juist ons echte zelf, want ons echte zelf komt pas tevoorschijn en wordt pas verwerkelijkt wanneer we ons helemaal naar de ander toekeren.
In de meditatie ontwikkelen we ons vermogen om heel ons wezen naar de Ander toe te keren. We leren onze naaste te laten zijn, precies zoals we leren om God te laten zijn. We leren onze naaste niet te manipuleren maar hem te eerbiedigen, zijn belang te respecteren, het wonder van zijn wezen. Met andere woorden: we leren hem lief te hebben. 
John Main




    
    

 

Lees meer...

Ter inspiratie

 


ZE HADDEN NIETS … ook geen valse schijn!
Zo leefden zij, ze hadden niets, geen bad, geen telefoon, geen fiets, maar in hun midden zat een man, daar hielden de vissers van. Hij zicht het niet in telefoons, computers of in elektronen, Hij zocht het zonder valse schijn in aardig voor elkaar te zijn. Hij had het over ander leven, over vergeten en vergeven, over elkaar de hand toesteken en over samen brood breken.
Toon Hermans (Terugblik)

 




 

 



 

 



Lees meer...

Quote


bt.orval

 

“Wie meditatie integreert in zijn dagelijks leven, ontdekt een bron van rust e
n goedheid in zichzelf die hij de rest van de dag met zich meedraagt.’

 

 

 

Een ervaring

brief

 

Stille Abdijdagen Orval mei 2025 – getuigenis.
Aan mijn beurt om je mijn oprechte dank te betuigen voor de meditatie retraite in Orval,
vertrouwend op je goede organisatie kon men zorgeloos alle aandacht schenken aan het mediteren en onze aanwezigheid daar in die prachtige abdij.
Het was mijn eerste stille meditatie retraite buiten de voor mij vertrouwde vipassana meditatie retraites (de dagen in Oostende buiten beschouwing gelaten).

Lees meer...

paius 2

 

 

 

 

 

 

Ontdekken van het innerlijk leven en van spiritualiteit.
 Te midden van vreugden, successen en teleurstellingen merken we dat we nood hebben aan een ander water om onze dorst te lessen. Ons verlangen naar waarheid en geluk vraagt om een ruimere horizon. Die innerlijke onrust is een gave van God zelf. (…)
Die gezonde onrust moeten we koesteren. In onze samenleving zijn de verafgoding van winst en rendement, de drang om voortdurend te procederen en te winnen, en ook de cultus van het eigen imago vaak verdovingsmiddelen die ons geweten in slaap wiegen en aanpassen aan een bepaalde visie op de samenleving. Wanneer mensen leren stil te vallen, aandacht te schenken aan wat werkelijk belangrijk is, de tijd op een andere manier beleven en hun leven te bekijken in het licht van het Evangelie, ontwikkelen zij ook een kritische blik tegenover een sociaal systeem dat de mens niet centraal stelt en op verschillende niveaus vormen van onrecht en existentiële armoede voortbrengt. Daarom boezemt die onrust soms angst in, net als de ontdekking van het innerlijk leven, van de spiritualiteit en van het Evangelie zelf.
Paus Leo XIV in Barcelona



 



 

 

 

 

 

 

 










 






 

Lees meer...

Homilie voor het hoogfeest van Allerheiligen

 

1 november 2016

Door het gegeven dat we in de Rooms-Katholieke kerk mensen heilig verklaren,
zouden we wel eens kunnen denken dat ‘heilig worden’
iets is dat weggelegd is voor buitengewoon bijzondere mensen
die door God op een buitengewoon bijzondere manier begenadigd zijn geweest
en dus geen ideaal is dat wij kunnen nastreven.
Vanaf de 15de eeuw tot na het Tweede Vaticaans concilie
leefden we in de onzalige tijd waarin vanuit dat denken ook verkondigd werd
dat het verlangen om heilig te worden als pretentieus zondig diende veroordeeld te worden
zoals ook het verlangen naar mystieke eenheid met God.
God verleende die gunst alleen aan enkelen
zoals Hij ook alleen Maria van Nazaret tot moeder van Christus geroepen had
waardoor Maria inderdaad de ‘gezegende boven alle vrouwen’ werd
en niet langer de ‘gezegende onder de vrouwen.’
Het is tijd om dat onzalig denken los te laten.

Lees meer...

Homilies voor de 14' zondag door het Jaar C

3 juli 2016

'Vrede' is het belangrijkste woord van de eucharistieviering.
'Vrede' is eigenlijk hét thema van de eucharistieviering.
De vredewens moet na het kruisteken het eerste woord zijn.
We gebruiken er de vredewens waarmee Paulus zijn brieven begint:
Genade zij u en vrede van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus.
En 'vrede' is letterlijk het laatste woord van de viering:
Gaat nu allen heen in vrede.
Om vrede bidden we in de eucharistieviering:
Heer Jezus, geef vrede in uw Naam.
Lam Gods, dat wegneemt de zonden der wereld. Geef ons de vrede.
De vrede wordt ons in de viering ook toegewenst.
Iedere eucharistieviering moet uiteraard een vredevol samen zijn zijn.
We vragen ook om vergeving,
dat de Heer ons zou bevrijden van alles wat onze vrede verhindert of stuk maakt.

Lees meer...

Homilie voor de 12' zondag door het jaar C

19 juni 2016

De Joodse filosoof Martin Buber zei ooit:
“Succes is geen naam van God.”
Toch is God lange tijd een succesverhaal geweest
en de Kerk heeft van het succes van God geprofiteerd
om haar bezit, macht en aanzien te vermeerderen.
Ook nu nog zijn er mensen werkzaam in de Kerk,
mannen zowel als vrouwen, leken zowel als gewijde ambtsdragers, die van succes dromen,
een wondermiddel om weer ‘veel volk in de kerk’ te krijgen,
een catechese die jongeren echt enthousiasmeert
en hen voor jaren tot trouwe aanhangers van ons initiatief maakt.
Maar is men zoekend naar dat wondermiddel
en naar die wondercatechese en wonderverkondiging wel met God bezig?

Lees meer...

Homilie voor de 24 de zondag door het jaar B


13 september 2015

In de zondagsvieringen van dit liturgisch jaar, het zgn. B-jaar,
lezen we meestal uit het Marcusevangelie.
Dat is het oudste evangelie, geschreven rond het jaar 65, waarschijnlijk in Rome.
Er is een theorie die zegt dat het geschreven is
om zonder onderbreking voorgelezen te worden.
Het bevat tenslotte maar 622 verzen en een vlotte lezer doet daar 40 minuten over.
Het zou kunnen geschreven zijn voor de kerk van Rome
om tijdens de paasnacht dus in zijn geheel voorgelezen te worden.

Lees meer...

Homilie voor de 11de zondag door het jaar

Homilie voor de 11de zondag door het jaar B
14 juni 2015

De “parabels van het zaad” in Marcus 4 zijn parabels tegen moedeloosheid en ongeduld.
De groeikracht waarover Jezus het heeft in die parabels
is de kracht is van verandering, de kracht van de transformatie.
Het evangelie staat werkelijk vol met verhalen van verandering:
mensen ontmoeten Jezus en de kracht van het geloof doet veranderen, genezen.
Denken we maar aan het verhaal van de bekering (genezing) van Zacheüs
en de vele genezingsverhalen.
Daar geschiedt de verandering in een opvallend en eenmalig gebeuren.
Maar ook de parabels van de groeikracht van het zaad zijn wonderverhalen.
Ook daar geschiedt een wonder, verandert er iets:
iets kleins wordt iets groots, iets weinig wordt veel.

Lees meer...

Homilie voor het Hoogfeest van de Hemelvaart van de Heer

 

14 mei 2015

 

Het feest van de Hemelvaart van de Heer wordt gevierd in de Paastijd.

Natuurlijk, want het immers innig met het Paasfeest verbonden.

Sterker nog, het vormt met het Paasfeest een eenheid

en het laat zien wat eigenlijk bedoeld wordt met verrijzen.

Verrijzen is ‘naar de hemel varen’.

En ‘naar de hemel varen’ is totaal één worden met God.

Verrijzen is totaal één worden, totaal één zijn met God.

Bij Jezus gaat het over een wezenseenheid met God.

Lees meer...

Meer artikelen...

  1. Homilie van de zesde zondag na Pasen

Pagina 9 van 10

  • Start
  • Vorige
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • Volgende
  • Einde

Copyright @2014 Open Contemplatief Huis

Back to top