Open Contemplatief Huis

Duiding

Laurence

DE TOEKOMST VAN RELIGIE

Ik geloof dat een van de belangrijkste vragen van onze tijd is: wat is de rol van religie? Is het een hobby? Een tijdverdrijf? Een ontsnapping aan de werkelijkheid? Is het de opium van het volk? In de vorige eeuw werd die vraag vaak zeer negatief beantwoord. Religie was ten einde. De wetenschap was bezig alle mysteries van de wereld te verklaren. En de samenleving zou beter af zijn zonder religie, die zo vaak de oorzaak was van oorlog en conflict.
De poging om religie af te schrijven is mislukt, omdat we niet zonder religie kunnen, net zomin als we zonder muziek, kunst of andere dingen kunnen die ons volledig menselijk maken en ons een gevoel van transcendentie geven. Dus, als contemplatieven moeten we hedendaagse vragen stellen. En dit is ons thema voor 2026: De toekomst van religie.

De stille revolutie

vlinderuitcocon

We kunnen niet God liefhebben of onze naaste.
We hebben beiden lief of geen van beiden. En liefde betekent dat we blij zijn met het anders-zijn van de ander, want de diepte van dit bewustzijn is de diepte van onze gemeenschap met de ander. In deze gemeenschap zijn de ontdekking van ons echte zelf en van dat van de ander één en dezelfde ontdekking. Daarom zijn de mensen met wie we samen leven geen objecten die we naar onze eigen gelijkenis kunnen kneden. In hen vinden we juist ons echte zelf, want ons echte zelf komt pas tevoorschijn en wordt pas verwerkelijkt wanneer we ons helemaal naar de ander toekeren.
In de meditatie ontwikkelen we ons vermogen om heel ons wezen naar de Ander toe te keren. We leren onze naaste te laten zijn, precies zoals we leren om God te laten zijn. We leren onze naaste niet te manipuleren maar hem te eerbiedigen, zijn belang te respecteren, het wonder van zijn wezen. Met andere woorden: we leren hem lief te hebben.
John Main

Ter inspiratie

ZE HADDEN NIETS … ook geen valse schijn!
Zo leefden zij, ze hadden niets, geen bad, geen telefoon, geen fiets, maar in hun midden zat een man, daar hielden de vissers van. Hij zicht het niet in telefoons, computers of in elektronen, Hij zocht het zonder valse schijn in aardig voor elkaar te zijn. Hij had het over ander leven, over vergeten en vergeven, over elkaar de hand toesteken en over samen brood breken.
Toon Hermans (Terugblik)

Quote

“Wie meditatie integreert in zijn dagelijks leven, ontdekt een bron van rust e
n goedheid in zichzelf die hij de rest van de dag met zich meedraagt.’

Een ervaring

brief

Stille Abdijdagen Orval mei 2025 – getuigenis.
Aan mijn beurt om je mijn oprechte dank te betuigen voor de meditatie retraite in Orval,
vertrouwend op je goede organisatie kon men zorgeloos alle aandacht schenken aan het mediteren en onze aanwezigheid daar in die prachtige abdij.
Het was mijn eerste stille meditatie retraite buiten de voor mij vertrouwde vipassana meditatie retraites (de dagen in Oostende buiten beschouwing gelaten).

paius 2

Ontdekken van het innerlijk leven en van spiritualiteit.
Te midden van vreugden, successen en teleurstellingen merken we dat we nood hebben aan een ander water om onze dorst te lessen. Ons verlangen naar waarheid en geluk vraagt om een ruimere horizon. Die innerlijke onrust is een gave van God zelf. (…)
Die gezonde onrust moeten we koesteren. In onze samenleving zijn de verafgoding van winst en rendement, de drang om voortdurend te procederen en te winnen, en ook de cultus van het eigen imago vaak verdovingsmiddelen die ons geweten in slaap wiegen en aanpassen aan een bepaalde visie op de samenleving. Wanneer mensen leren stil te vallen, aandacht te schenken aan wat werkelijk belangrijk is, de tijd op een andere manier beleven en hun leven te bekijken in het licht van het Evangelie, ontwikkelen zij ook een kritische blik tegenover een sociaal systeem dat de mens niet centraal stelt en op verschillende niveaus vormen van onrecht en existentiële armoede voortbrengt. Daarom boezemt die onrust soms angst in, net als de ontdekking van het innerlijk leven, van de spiritualiteit en van het Evangelie zelf.
Paus Leo XIV in Barcelona

De vreugde van het evangelie

paius 2

Ontdekken van het innerlijk leven en van spiritualiteit.
Te midden van vreugden, successen en teleurstellingen merken we dat we nood hebben aan een ander water om onze dorst te lessen. Ons verlangen naar waarheid en geluk vraagt om een ruimere horizon. Die innerlijke onrust is een gave van God zelf. (…)
Die gezonde onrust moeten we koesteren. In onze samenleving zijn de verafgoding van winst en rendement, de drang om voortdurend te procederen en te winnen, en ook de cultus van het eigen imago vaak verdovingsmiddelen die ons geweten in slaap wiegen en aanpassen aan een bepaalde visie op de samenleving. Wanneer mensen leren stil te vallen, aandacht te schenken aan wat werkelijk belangrijk is, de tijd op een andere manier beleven en hun leven te bekijken in het licht van het Evangelie, ontwikkelen zij ook een kritische blik tegenover een sociaal systeem dat de mens niet centraal stelt en op verschillende niveaus vormen van onrecht en existentiële armoede voortbrengt. Daarom boezemt die onrust soms angst in, net als de ontdekking van het innerlijk leven, van de spiritualiteit en van het Evangelie zelf.
Paus Leo XIV in Barcelona