Zomermeditatie

Zomermeditatie 2 15.7 Van het hoofd naar het hart. (Bron John Main)
John Main, de grondlegger van de moderne christelijke meditatiebeweging, benadrukt dat meditatie een innerlijke reis is van het hoofd naar het hart — een beweging die leidt tot een diepere ervaring van Gods aanwezigheid. Van denken naar zijn. Main stelt dat we in meditatie de overstap maken van conceptueel denken naar pure aanwezigheid.
“In stilte legt het verstand zijn wapens neer. We laten ons denken rusten — niet uit afwijzing, maar uit overgave. Door de mantra daal je af, zacht en eenvoudig, naar dat diepe centrum waar Gods aanwezigheid geen woorden nodig heeft. Het hart neemt het over: daar waar liefde spreekt zonder geluid, en waarheid leeft zonder uitleg.”
“Wanneer je stil wordt, laat je het rumoer van het denken zachtjes oplossen, als nevel in de ochtendzon. De mantra wordt je metgezel, een stille ademtocht die je leidt voorbij de oppervlakte van het verstand. Daar in het hart, waar tijd geen haast kent, woont de vrede die niet van deze wereld is. Daar ben je eenvoudigweg aanwezig, en dat is genoeg.”
Deze woorden willen je uitnodigen tot die innerlijke reis waarbij je het denken niet onderdrukt, maar overstijgt — tot je thuiskomt in de stilte van het hart. Het herhalen van een mantra, zoals Maranatha ( “Kom Heer” ) , helpt om de geest te verstillen en af te dalen naar het hart. Het hart als centrum van contemplatie.

Lees meer...

tekst en Onderricht op 17 juni 2025


Onderricht op 17 juni 2025

Meditatie is een universele kunst
en het enige materiaal dat we ervoor nodig hebben
is de duidelijke bereidheid van onze wil om te mediteren en om in de praktijk te volharden.
Deze kunst is niet gebonden aan één bepaalde traditie, ze is universeel.
Maar men beoefent de kunst best binnen een bepaalde traditie en wel binnen een traditie die spiritueel is
en meditatie niet herleidt tot therapie of techniek en bekwaamheid.
In die spirituele tradities wordt duidelijk gemaakt dat de praktijk natuurlijk het essentiële is
zoals kunst dient geleerd te worden in de ervaring van ‘kunst bedrijven’.

Lees meer...

Onderricht 6 mei 2025


Onderricht op 6 mei 2025

Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen
door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen. Want wie zijn leven wil redden, zal het verliezen.
Maar wie zijn leven verliest omwille van Mij en het Evangelie, zal het redden. (Mc 8, 34-35)

Dit vers staat werkelijk centraal in het Marcusevangelie, het evangelie, waarvan nogal wat exegeten denken
dat het geschreven is voor de christenen van Rome, als een laatste catechese voor de catechumenen die in de paasnacht gedoopt werden.
Het evangelie wil een antwoord bieden op twee vragen:
wie is die Christus die jullie (catechumenen – doopkandidaten) willen navolgen, en wat houdt die navolging in?
Wat betekent het dus christen te zijn?
Christen zijn is een leven leiden waarin we ons beijveren om de meest volledige vorm van mens zijn te bereiken, eigenlijk, waarin we de Geest toelaten

Lees meer...

Tekst en onderricht juni 2025

OPEN CONTEMPLATIEF HUIS OOSTENDE LEERHUIS VOOR CHRISTELIJKE MEDITATIE

Onderricht op 3 juni 2025

Christus is de geïncarneerde Logos, Gods bezielende wijsheid.
Deze wijsheid is eeuwig, onveranderlijk en universeel als Gods wezen zelf. Maar die wijsheid drukt zich universeel uit in historische, particuliere, tijdelijke en veranderlijke wijzen.
Willen we echter naar de bron zelf terugkeren en bij die bron vertoeven, dan moeten we in en door maar ook achter dat veranderlijke, particuliere en tijdelijke leren zien en horen.
En hoewel het eeuwige wel degelijk in dat alles aan bod komt, moeten we het dan even het zwijgen opleggen en loslaten.
Dat is wat we doen als we mediteren en in alle eenvoud leren zwijgen, stil zijn en ons gebedswoord herhalen.
Toch ondervinden we dat deze eenvoudige weg moeilijk is.

Lees meer...

Tekst en Onderricht op 6 mei 2025


Onderricht op 6 mei 2025

Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen
door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen. Want wie zijn leven wil redden, zal het verliezen.
Maar wie zijn leven verliest omwille van Mij en het Evangelie, zal het redden. (Mc 8, 34-35)

Dit vers staat werkelijk centraal in het Marcusevangelie, het evangelie, waarvan nogal wat exegeten denken
dat het geschreven is voor de christenen van Rome, als een laatste catechese voor de catechumenen die in de paasnacht gedoopt werden.
Het evangelie wil een antwoord bieden op twee vragen:
wie is die Christus die jullie (catechumenen – doopkandidaten) willen navolgen, en wat houdt die navolging in?
Wat betekent het dus christen te zijn?
Christen zijn is een leven leiden waarin we ons beijveren om de meest volledige vorm van mens zijn te bereiken, eigenlijk, waarin we de Geest toelaten
ons tot die nieuwe mens, de gelijke van Christus, te hervormen. Dat beijveren of dat toelaten houdt in dat we onszelf verloochenen, dat we ons ‘leven verliezen’, en dat betekent
dat we angst en egoïsme als de leidende principes van ons leven loslaten, dat we het op onszelf gerichte bewustzijn laten omvormen
tot zuivere aandacht voor de ander,

Lees meer...