tekst en ondericht juni 2026
OPEN CONTEMPLATIEF HUIS
LEERHUIS VAN DE CONTEMPLATIEVE DIALOOG 2025 - 2026
LEEF VAN BINNENUIT – EEN STILLE VIERING VAN SPIRITUELE WIJSHEID DINSDAG 23 juni 2026
Blijdschap doet een mens leven!
“Geef je niet over aan verdriet en kwel jezelf niet met gepieker. Blijdschap doet een mens leven, en een vrolijk mens leeft lang. Ontspan je, spreek jezelf moed in en houd verdriet op een afstand,
want verdriet heeft velen te gronde gericht en dient geen enkel doel.” (Jezus Sirach 30,21-23)
De jongste tijd heeft zowat elk ‘life-magazine’ het in zijn rubriek ‘wellness’ over ‘mindfulness’ en ‘positieve psychologie’.
We krijgen ‘eenvoudige oefeningen’ aangereikt
om te komen tot ‘harmonie’ in ons leven en om ‘positief te leren denken’. We worden aangemaand ‘bewust te leven in het nu’…
Ook zonder God wordt er naarstig diepgang en innerlijke vrijheid gezocht.
tekst en onderricht mei 2026
LEERHUIS VANDE CONTEMPLATIEVE DIALOOG 2025 – 2026
LEEF VAN BINNENUIT – EEN STILLE VIERING VAN SPIRITUELE WIJSHEID
DINSDAG 26 mei 2026
Denk niet dat ik zwem in vertroostingen.
O neen, mijn troost is juist dat ik er op aarde geen bezit.
Zonder zich te tonen, zonder zijn stem te laten klinken, onderwijst Jezus mij in het geheim. Hij doet dit niet door middel van boeken, want ik begrijp niet wat ik lees.
Maar soms geeft een enkel woord mij vertroosting,
zoals bijvoorbeeld wat ik toevallig vond aan het einde van het inwendig gebed, dat ik in stilte en dorheid doorgebracht had:
“Dit is de meester die ik je geef. Hij zal je alles leren wat je moet doen.
Ik wil je in het boek des levens laten lezen, waar de wetenschap van de liefde in vervat ligt.”
De wetenschap van de liefde, deze woorden klinken met zoveel zachtheid in het oor van mijn ziel, dat ik alleen naar die wetenschap verlang.
Al mijn rijkdommen heb ik er voor gegeven en
net als de bruid van het Hooglied meen ik nog niets gegeven te hebben.
Tekst en onderricht 24 februari 2026
OPEN CONTEMPLATIEF HUIS
LEERHUIS VAN DE CONTEMPLATIEVE DIALOOG 2025 – 2026
LEEF VAN BINNENUIT – EEN STILLE VIERING VAN SPIRITUELE WIJSHEID
24 februari 2026
Mystiek en verzet. ‘Gij stil geschreeuw’
God is geen privé aangelegenheid voor enkelen.
Het mystieke één worden is dus nooit een onverliesbaar bezit.
Wat in de mystieke eenwording werkelijk gebeurt is niet een nieuw zicht op God, maar een andere relatie tot de wereld –
een relatie die de ogen van God heeft geleend.
Het is een wisseling die ontstaat uit het één zijn met alle leven.
God is geen privé aangelegenheid voor enkelen
die voldoende naïef aangelegd zijn of geluk hebben gehad. (…)
Wat gebeurt er werkelijk in de eenwording van de ziel met God – aan bevrijding, aan heling? Het is een oefenen in de wijze van zien zoals God ziet,
het is de waarneming van het kleine, van het onbeduidende,
het luisteren naar het jammeren van Gods kinderen, die in Egypte in slavernij zijn.
God roept de ziel op om de eigen oren en ogen weg te geven en zich Gods oren en ogen te laten schenken.
Alleen wie met andere oren hoort, kan spreken met de mond van God.
Tekst en on derricht Dinsdag 28 april 2026
OPEN CONTEMPLATIEF HUIS
LEERHUIS VOOR DE CONTEMPLATIEVE DIALOOG 2025-2026
LEEF VAN BINNENUIT – EEN STILLE VIERING VAN SPIRITUELE WIJSHEID
Dinsdag 28 april 2026
Alles is mogelijk voor wie gelooft!
Alleen in eenheid met Jezus kunnen we de Vader liefhebben en openstaan voor Zijn liefde. En we kunnen de broeder en de zuster liefhebben die we zien,
diegene met wie we ons sterfelijk leven delen,
en als we dat doen, dan hebben we ook het onuitspreekbare mysterie lief, de Vader.(…)
Dit leven kunnen we soms aanvoelen als te hard, of als te zinloos of te saai.
En het kan ook lijken dat de hindernissen in ons te hoog en onoverwinnelijk lijken.
Maar Jezus’ niet te schokken vertrouwen moet het onze zijn.
‘Alles is mogelijk voor wie gelooft.’ Dat was zijn nederige overtuiging. Wanneer alles in zijn leven verkeerd scheen te gaan,
wanneer het ‘neen’ van de harten van mensen gestold was in een harde rotsmassa
die hem dreigde te verpletteren,
dan was hij zeker dat de Vader deze massa kon en zou verplaatsen en voor altijd doen verdwijnen. Hij stierf in hoop, maar niet met een gerealiseerde hoop.
Het beeld van hem, slapend in een hevige storm,
als anderen buiten zichzelf zijn en geërgerd door zijn schijnbare onverschilligheid, maakt duidelijk hoe zijn hart vervuld is van volmaakt vertrouwen.
Als we zijn vrienden willen zijn moeten we ook zo vertrouwvol leven.
Tekst en onderricht januari 2026
OPEN CONTEMPLATIEF HUIS
LEERHUIS VAN DE CONTEMPLATIEVE DIALOOG 2025 - 2026
LEEF VAN BINNENUIT – EEN STILLE VIERING VAN SPIRITUELE WIJSHEID
27 januari 2026
“DE VIER LIEFDES”
Liefde heeft vele gezichten:
de vertrouwde genegenheid, de kracht van echte vriendschap,
de tederheid van eros en de onvoorwaardelijke gave van naastenliefde. God, als Schepper van de natuur,
plant bij ons zowel gevende als vragende liefde in.
De gevende liefdes zijn natuurlijk beelden van Hemzelf.
Zij vertonen een verwantschap met Hem door gelijkenis
die niet noodzakelijkerwijs ook een nabijheid-door-benadering inhoudt. Een gevende moeder, een weldoende vorst of onderwijzer,
kan geven en nog eens geven en zo voortdurend die gelijkenis vertonen, zonder in afstand een stap dichter bij God te komen.
Vragende liefdes vertonen voor zover ik heb kunnen ontdekken geen gelijkenis met de liefde die God is.
Ze staan er wel mee in verband, (…) zoals een taart spiegelbeeld is van de taartvorm. Maar behalve de natuurlijke liefdes kan God een nog veel schonere gave schenken, of eigenlijk (…) twee gaven.
Hij draagt aan de mens een deel van zijn gevende liefde over.
Deze verschilt van de gevende liefdes die hij ons in onze natuur heeft meegegeven. Die zoeken nooit alleen maar het goede voor de ander in het belang van de ander zelf. Ze geven de voorkeur aan de liefde die ze zelf geven kunnen,
of die gaven die ze zelf het liefst ontvangen zouden,
of die passen in het beeld dat ze zelf hebben van leven dat de ander zou moeten leiden. Maar Goddelijke gevende liefde – de Liefde zelf die in de mens werkzaam is –
is volkompen belangeloos en zoekt eenvoudig het beste voor de geliefde. En verder, onze natuurlijke gevende liefde richt zich altijd op objecten die wij in enig opzicht onze liefde waard achten –
objecten waartoe wij door onze genegenheid of eros of een gezamenlijke opvatting ons aangetrokken voelen, of anders dankbare mensen, mensen die het verdienen, of misschien mensen wier hulpeloosheid ons vertedert of een appèl op ons doet.