Teket en onderricht mei 2022
Bron van het onderricht:
David FRENETTE, The Path of Centering Prayer. Deepening Your Experience of God, Sounds True, Boulder, Colorado, 2017
Onderricht op 3 mei 2022
Contemplatie en meditatie, dat is rusten in God. Maar dat is meer dan emotioneel vredevol zijn en meer dan een rustige geest hebben.
Als we mediteren streven we dat zelfs niet na! Rusten in God betekent dat mijn ‘ziel’, mijn ‘ik’
tot rust gekomen is en dat ik in het Zijn van God ben. Men kan dit duiden als een zich opgenomen weten,
een zich één weten met God, een zich aanvaard en bemind weten. Dat weten – dat natuurlijk geen rationeel denken inhoudt,
maar zich bevindt in ‘de wolk van niet-weten’ – brengt ons naar een basisvertrouwen
en dat vormt dan de basis van de mogelijkheid om een heel actief leven te leiden,
om heel wat aan te kunnen en ook te verduren,
waarbij we onszelf niet voortdurend dreigen te verliezen.
Dat vertrouwvol zijn in God wordt in meerdere psalmen uitgedrukt, zoals in Psalm 23:
Moest ik gaan door het dal van de schaduw des doods, kwaad zou ik niet vrezen.
Want naast mij gaat Gij, uw stok en uw staf
zij doen mij getroost zijn.
De slaap is iets dat ons overkomt.
In slaap vallen is iets wat we moeten toelaten dat het gebeurt, dat het aan ons gebeurt.
Alles wat wij moeten doen is ons ontspannen te ruste leggen. Misschien kunnen we wel wat doen aan dat ‘ontspannen’.
Rusten in God is ook iets dergelijks dat ons te beurt valt
wanneer we ons ontspannen bewust worden van Zijn aanwezigheid. Dat is wat meditatie beoogt.
Tekst en onderricht april 2022
Bron van het onderricht:
David FRENETTE, The Path of Centering Prayer. Deepening Your Experience of God, Sounds True, Boulder, Colorado, 2017
Essentiëel voor het contemplatieve gebed
is het vermogen of de gave om te leren en te kunnen loslaten en toelaten.
Dit vermogen creëert een openheid voor God en medemensen, bevrijdt ons van de greep van het angstige en controlerende ego, bevrijdt ons uit de val van obsessies,
zorgt er voor dat het goddelijke leven meer en meer dat van ons wordt, geeft ons meer vertrouwen
en opent ons dus werkelijk voor Gods werkelijkheid, voor liefde. Het is een vermogen dat we in te oefenen hebben.
Contemplatief gebed, meditatie,
is een oefening in loslaten en toelaten. Loslaten en toelaten zijn twee aspecten van éénzelfde contemplatieve houding.
Het ligt voor de hand dat loslaten de meer actieve houding is waarin we ons effectief kunnen oefenen.
Bedoeld wordt natuurlijk het loslaten van gedachten en emoties.
Maar uiteindelijk neemt God dat loslaten over en wordt contemplatief bidden meer en meer
een ontvangen en toelaten van Zijn aanwezigheid. We laten daarin ons eigen pogen om los te laten los. Loslaten wordt overgave.
Overgave aan de liefde is nooit een nederlaag, maar een bevrijding.
Tekst en onderricht 5 april 2022
Bron van het onderricht:
David FRENETTE, The Path of Centering Prayer. Deepening Your Experience of God, Sounds True, Boulder, Colorado, 2017
Onderricht op 5 april 2022
Het bewandelen van de weg van contemplatie is
- zoals trouwens heel het leven – een evenwicht zoeken tussen doen en zijn, eigenlijk, een oefening
om er toe te komen dat we doen wie we ten diepste zijn en we ten diepste zijn wat we doen.
Want er is in ons leven heel veel handelen en spreken dat niet beantwoordt aan onze eigenlijke identiteit, niet in overeenstemming is met wie we werkelijk zijn, hoe nobel, goedbedoeld en altruïstisch
ons spreken en handelen ook mogen lijken.
De weg van de contemplatie heeft nood aan toewijding en discipline, maar die lopen altijd het gevaar
op de duur een eigen inspanning en strijd te zijn,
een gerichtheid op een doel, zoals volmaaktheid of eenheid met God.
Het gevaar bestaat dat ik denk dat ik iets te realiseren heb
en op de duur ook het gevoel en de idee komen dat ik iets gerealiseerd heb, waarbij ik dan verheugd kan verzuchten of noteren: ‘Kijk eens!’
Als dat te bereiken doel de eenheid met God is,
dan is het gevoel of het idee dat ik iets te realiseren heb zeker een illusie. Want die eenheid dient niet gerealiseerd te worden, die is er al.
Contemplatie is bewust worden van die eenheid, ze aanvaarden. Dat vraagt geen inspanning, juist de erkenning, het bewust worden, zoals een sneeuwvlok die valt of een bloem die opengaat.
Contemplatie is wezenlijk zonder inspanning en teder. Het is veeleer toelaten dan realiseren.
Het is toelaten in God te zijn en dat God in je is en dat Hij in je bidt en handelt.
tekst en onderricht 19 april 2022
Bron van het onderricht:
David FRENETTE, The Path of Centering Prayer. Deepening Your Experience of God, Sounds True, Boulder, Colorado, 2017
Onderricht op 19april 2022
Essentiëel voor het contemplatieve gebed
is het vermogen of de gave om te leren en te kunnen loslaten en toelaten.
Dit vermogen creëert een openheid voor God en medemensen, bevrijdt ons van de greep van het angstige en controlerende ego, bevrijdt ons uit de val van obsessies,
zorgt er voor dat het goddelijke leven meer en meer dat van ons wordt, geeft ons meer vertrouwen
en opent ons dus werkelijk voor Gods werkelijkheid, voor liefde. Het is een vermogen dat we in te oefenen hebben.
Contemplatief gebed, meditatie,
is een oefening in loslaten en toelaten. Loslaten en toelaten zijn twee aspecten van éénzelfde contemplatieve houding.
Het ligt voor de hand dat loslaten de meer actieve houding is waarin we ons effectief kunnen oefenen.
Bedoeld wordt natuurlijk het loslaten van gedachten en emoties.
Maar uiteindelijk neemt God dat loslaten over en wordt contemplatief bidden meer en meer
een ontvangen en toelaten van Zijn aanwezigheid. We laten daarin ons eigen pogen om los te laten los. Loslaten wordt overgave.
Overgave aan de liefde is nooit een nederlaag, maar een bevrijding.
Tekst en onderricht mart 2022
Bron van het onderricht:
David FRENETTE, The Path of Centering Prayer. Deepening Your Experience of God, Sounds True, Boulder, Colorado, 2017
De in 1990 overleden componist Leonard Bernstein
was de zoon van Oekraïense Joodse ouders.
Hij is bekend van de musical West Side Story,
maar hij componeerde ook Mass, een muzikaal theaterstuk
gebaseerd op de Latijnse katholieke mis.
Daarin zingt de priester:
Sing God a simple song,
God loves all simple things, For God is the simplest of all.
God is eenvoud en nederigheid.
Zo eenvoudig en direct als het nu-moment.
Zo eenvoudig en simpel is ook de praktijk van het contemplatieve gebed
en het openbaart ook meteen de eenvoud van God en diens aanwezigheid,
namelijk, dat God er zoals het nu-moment altijd is en steeds en altijd er zal zijn.
Zo zingen we ook de psalmen besluitend:
Eer zij de heerlijkheid Gods:
Vader, Zoon en heilige Geest.
Zo was het in den beginne
zo zij het thans en voor immer,
tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.
De eeuwigheid van God is gelegen
in zijn immer presente aanwezigheid nu.
Contemplatie is zich daar eenvoudig van bewust worden,
anders geformuleerd: ontwaken in Gods aanwezigheid.
Dit ontwaken geeft ons een ervaring van directheid,
van eenvoud en vrijheid,
en het opent de weg naar directer en meer inzicht, creativiteit,
dienstbaarheid en relatiebekwaamheid.
Dit bewust worden of ontwaken geschiedt op een directe wijze,
niet op een “bedachte” wijze.