Open Contemplatief Huis
menu
  • Home
  • Wie zijn wij ?
  • Postbus
  • Links
  • Contact

Kruimelpad

U bevindt zich hier: Home Leerhuis voor Bijbelse Spiritualiteit Gelezen teksten en onderrichtingen 2021-2022
  • Leerhuis voor Christelijke Meditatie
  • Leerhuis voor Bijbelse Spiritualiteit
    • Gelezen tektsen en Onderrichtingen 2020-2021
    • Gelezen teksten en onderrichten 2019-2020
    • Gelezen teksten en onderrichten 2018-2019
    • Gelezen teksten en onderrichten 2017-2018
    • Gelezen teksten en onderrichten 2016-2017
    • Gelezen teksten en onderrichten 2015-2016
    • Gelezen teksten en onderrichtingen 2021-2022
    • Geschreven teksten en onderrichtingen 2022-2023
    • Gelezen teksten en onderrichtingen 2023-2024
    • Gelezen teksten en onderrichtingen 2024-2025
    • Ik geloof 2025-2026
  • Leerhuis voor Contemplatieve Dialoog
  • Stille Abdijdagen
  • Stiltedagen aan Zee
  • Boekenplank
  • Homilies en Overwegingen
  • Monasterium Zonnelied
  • Aanverwante activiteiten
  • Bonnevaux
  • Links andere websites

Duiding


Laurence

DE TOEKOMST VAN RELIGIE



Ik geloof dat een van de belangrijkste vragen van onze tijd is: wat is de rol van religie? Is het een hobby? Een tijdverdrijf? Een ontsnapping aan de werkelijkheid? Is het de opium van het volk? In de vorige eeuw werd die vraag vaak zeer negatief beantwoord. Religie was ten einde. De wetenschap was bezig alle mysteries van de wereld te verklaren. En de samenleving zou beter af zijn zonder religie, die zo vaak de oorzaak was van oorlog en conflict.
De poging om religie af te schrijven is mislukt, omdat we niet zonder religie kunnen, net zomin als we zonder muziek, kunst of andere dingen kunnen die ons volledig menselijk maken en ons een gevoel van transcendentie geven. Dus, als contemplatieven moeten we hedendaagse vragen stellen. En dit is ons thema voor 2026: De toekomst van religie.

Lees meer...

 

 

De stille revolutie

vlinderuitcocon

 

 

 

   

We kunnen niet God liefhebben of onze naaste. 
We hebben beiden lief of geen van beiden. En liefde betekent dat we blij zijn met het anders-zijn van de ander, want de diepte van dit bewustzijn is de diepte van onze gemeenschap met de ander. In deze gemeenschap zijn de ontdekking van ons echte zelf en van dat van de ander één en dezelfde ontdekking. Daarom zijn de mensen met wie we samen leven geen objecten die we naar onze eigen gelijkenis kunnen kneden. In hen vinden we juist ons echte zelf, want ons echte zelf komt pas tevoorschijn en wordt pas verwerkelijkt wanneer we ons helemaal naar de ander toekeren.
In de meditatie ontwikkelen we ons vermogen om heel ons wezen naar de Ander toe te keren. We leren onze naaste te laten zijn, precies zoals we leren om God te laten zijn. We leren onze naaste niet te manipuleren maar hem te eerbiedigen, zijn belang te respecteren, het wonder van zijn wezen. Met andere woorden: we leren hem lief te hebben. 
John Main




    
    

 

Lees meer...

Ter inspiratie

 


ZE HADDEN NIETS … ook geen valse schijn!
Zo leefden zij, ze hadden niets, geen bad, geen telefoon, geen fiets, maar in hun midden zat een man, daar hielden de vissers van. Hij zicht het niet in telefoons, computers of in elektronen, Hij zocht het zonder valse schijn in aardig voor elkaar te zijn. Hij had het over ander leven, over vergeten en vergeven, over elkaar de hand toesteken en over samen brood breken.
Toon Hermans (Terugblik)

 




 

 



 

 



Lees meer...

Quote


bt.orval

 

“Wie meditatie integreert in zijn dagelijks leven, ontdekt een bron van rust e
n goedheid in zichzelf die hij de rest van de dag met zich meedraagt.’

 

 

 

Een ervaring

brief

 

Stille Abdijdagen Orval mei 2025 – getuigenis.
Aan mijn beurt om je mijn oprechte dank te betuigen voor de meditatie retraite in Orval,
vertrouwend op je goede organisatie kon men zorgeloos alle aandacht schenken aan het mediteren en onze aanwezigheid daar in die prachtige abdij.
Het was mijn eerste stille meditatie retraite buiten de voor mij vertrouwde vipassana meditatie retraites (de dagen in Oostende buiten beschouwing gelaten).

Lees meer...

paius 2

 

 

 

 

 

 

Ontdekken van het innerlijk leven en van spiritualiteit.
 Te midden van vreugden, successen en teleurstellingen merken we dat we nood hebben aan een ander water om onze dorst te lessen. Ons verlangen naar waarheid en geluk vraagt om een ruimere horizon. Die innerlijke onrust is een gave van God zelf. (…)
Die gezonde onrust moeten we koesteren. In onze samenleving zijn de verafgoding van winst en rendement, de drang om voortdurend te procederen en te winnen, en ook de cultus van het eigen imago vaak verdovingsmiddelen die ons geweten in slaap wiegen en aanpassen aan een bepaalde visie op de samenleving. Wanneer mensen leren stil te vallen, aandacht te schenken aan wat werkelijk belangrijk is, de tijd op een andere manier beleven en hun leven te bekijken in het licht van het Evangelie, ontwikkelen zij ook een kritische blik tegenover een sociaal systeem dat de mens niet centraal stelt en op verschillende niveaus vormen van onrecht en existentiële armoede voortbrengt. Daarom boezemt die onrust soms angst in, net als de ontdekking van het innerlijk leven, van de spiritualiteit en van het Evangelie zelf.
Paus Leo XIV in Barcelona



 



 

 

 

 

 

 

 










 






 

Lees meer...

Homilie voor de 11de zondag door het jaar

Homilie voor de 11de zondag door het jaar B
14 juni 2015

De “parabels van het zaad” in Marcus 4 zijn parabels tegen moedeloosheid en ongeduld.
De groeikracht waarover Jezus het heeft in die parabels
is de kracht is van verandering, de kracht van de transformatie.
Het evangelie staat werkelijk vol met verhalen van verandering:
mensen ontmoeten Jezus en de kracht van het geloof doet veranderen, genezen.
Denken we maar aan het verhaal van de bekering (genezing) van Zacheüs
en de vele genezingsverhalen.
Daar geschiedt de verandering in een opvallend en eenmalig gebeuren.
Maar ook de parabels van de groeikracht van het zaad zijn wonderverhalen.
Ook daar geschiedt een wonder, verandert er iets:
iets kleins wordt iets groots, iets weinig wordt veel.

Lees meer...

Homilie voor het Hoogfeest van de Hemelvaart van de Heer

 

14 mei 2015

 

Het feest van de Hemelvaart van de Heer wordt gevierd in de Paastijd.

Natuurlijk, want het immers innig met het Paasfeest verbonden.

Sterker nog, het vormt met het Paasfeest een eenheid

en het laat zien wat eigenlijk bedoeld wordt met verrijzen.

Verrijzen is ‘naar de hemel varen’.

En ‘naar de hemel varen’ is totaal één worden met God.

Verrijzen is totaal één worden, totaal één zijn met God.

Bij Jezus gaat het over een wezenseenheid met God.

Lees meer...

Christ

Christ
We beleven donkere, regenachtige dagen. De natuur wordt bruinig, grijs en modderig. En wie vaak onderweg is, weet hoe minuscule drupjes of juist grote vlagen opspattend water een auto er binnen de kortste keren doen uitzien. En ja, dan denkt u wellicht net als ik dat het geen zin heeft om hem te wassen, dat één rit hem wéér vuil zal maken. Maar ja, ook net als ik zal u waarschijnlijk toch af en toe eens een keer naar de carwash rijden. Ik deed het ook onlangs. En ik weet niet of u het ook altijd dat tikje akelig vindt? Vooral op het einde van de wasstraat, als die grote drogermond ‘automatisch’ zakt en over de auto glijdt. Ik ben er nooit echt gerust in.
Zo ook die keer. Er was een nieuwe droger geïnstalleerd. Geen wereldschokkend nieuws. Maar er was wel iets bijzonder. In grote aluminium reliëfletters stond de naam van het merk op de zakkende droger: ‘CHRIST’! Niet te geloven: ‘Christ Wash Systems’! U kent me, zo’n detail zet me aan het mijmeren. Ik dacht hoe makkelijk het zou zijn als God ons gewoon af en toe, als we te veel ‘bemodderd’ geraakt zijn, eens goed zou kunnen afspoelen en met één krachtige ‘Christ’-achtige adem vlekkeloos zou kunnen blazen.

Lees meer...

Homilie van de zesde zondag na Pasen

10 mei 2015

 De lezingen van deze zondag behoren werkelijk tot de mooiste stukken van het NT.

We kunnen zelfs stellen dat ze dé twee lezingen zijn

die iedere christen in het hart moet dragen

en die iedere vormeling zou mogen ‘van buiten’ kennen.

Ze komen wellicht uit de pen van één en dezelfde schrijver, Johannes,

de evangelist en apostel, die de traditie ook vereenzelvigt

met de anonieme geliefde leerling van Jezus uit het Johannes-evangelie.

Lees meer...

Homilie voor de 13de zondag door het jaar C

26 juni 2022 Evangelie: Lc 9, 51-62

Toen de dagen van zijn verheffing hun vervulling naderden, aanvaardde Jezus vastberaden de reis naar Jeruzalem en zond boden voor zich uit. Deze kwamen op hun tocht in een Samaritaans dorp om er zijn verblijf voor te bereiden. Maar de Samaritanen ontvingen Hem niet, omdat Jeruzalem het doel van zijn reis was. Toen de leerlingen Jakobus en Johannes dit gewaar werden, vroegen ze: “Heer, wilt Gij dat wij vuur van de hemel afroepen om hen te verdelgen?” Maar Hij keerde zich om en wees hen op strenge toon terecht. Daarop vertrokken zij naar een ander dorp. Terwijl zij onderweg waren, zei iemand tot Hem: “Ik zal u volgen, waar Gij ook heen gaat.” Jezus sprak tot hem: “De vossen hebben holen en de vogels hun nesten, maar de Mensenzoon heeft niets waar Hij zijn hoofd op kan laten rusten.” Tot een ander sprak Hij: “Volg Mij.” Deze vroeg: “Heer, laat mij eerst terug gaan om mijn vader te begraven.” Jezus zei tot hem: “Laat de doden hun doden begraven; maar gij, ga heen en verkondig het Rijk Gods.” Weer een ander zeide: “Ik zal U volgen, Heer, maar laat mij eerst afscheid nemen van mijn huisgenoten.” Tot hem sprak Jezus: “Wie de hand aan de ploeg slaat, maar omziet naar wat achter hem ligt, is ongeschikt voor het Rijk Gods.”

Lees meer...

Meer artikelen...

  1. Gebed 2
  2. Psalm 131
  3. Haarspeldbochten
  4. Stappen met Stijn – Coaching en consulting voor leiders en ondernemers met een missie’

Pagina 34 van 104

  • Start
  • Vorige
  • 29
  • 30
  • 31
  • 32
  • 33
  • 34
  • 35
  • 36
  • 37
  • 38
  • Volgende
  • Einde

Copyright @2014 Open Contemplatief Huis

Back to top