Open Contemplatief Huis - Voorbije lezingen 2015-2016

Open Contemplatief Huis

Duiding

Erik Galle

Stiltehonger. Mijn reis naar binnen.

Ik ben in mijn leven op een soort honger gestoten, die ik lang niet heb onderkend: stiltehonger. Een honger die nooit overgaat. Gelukkig maar. Want de stilte heeft me niet alleen bijgebracht spaarzaam te zijn met woorden, ze heeft me vooral leren luisteren. Het is of ze op een dag bij me is komen aankloppen met de vraag of ik bereid was het zwaartepunt van mijn leven in haar handen te leggen. Eenmaal ik dat gedaan had, toonde ze me dat dit zwaartepunt in de werkelijkheid thuishoorde en niet in mezelf.
Ik geloof dat de stilte die de werkelijkheid het eerste woord verleent, de weg wijst naar een verborgen schat. Voorbij de kaders waarin we de wereld verstaan, bevindt zich het leven. Ik wens jou toe dat ook jij besmet raakt door al wat leven geeft en je vertelt over wat niet te zeggen valt. Ik ontmoet je daar, afgesproken?
Boek: Erik Galle - Stiltehonger. Mijn reis naar binnen, Otheo Books € 22,50 https://www.otheobooks.be/stiltehonger/9789085289012

De stille revolutie

vlinderuitcocon

Wat ieder van ons het hardst nodig heeft is STILTE!
Wat ieder van ons het hardst nodig heeft is stilte. We moeten eenvoudigweg leren hoe we stil kunnen zijn en hoe we in de stilte kunnen blijven. Ben je eenmaal de stilte ingegaan, heb je eenmaal je hart geopend voor die onvoorspelbare en onvergelijkelijke stilte, dan zul je zien dat we pas de persoon kunnen zijn die we geroepen zijn te worden, als we toestaan dat de stilte zich ontvouwt in ons hart. Vergis je niet: ieder van ons wordt opgeroepen om de stilte in te gaan, maar die stilte is de eeuwige stilte van God. Het is de stilte die ieder van ons kan vinden in zijn eigen hart. Die stilte ontdekken zal je doen inzien dat de stilte het medium is van de volmaakte communicatie. In stilte communiceren we in de diepte, in waarheid en in heelheid.

Ter inspiratie

"Alles wat tijdens de eucharistieviering afleidt van God, is storende ballast. Zowel het gebrul en de zelfgenoegzame bolleborst geluiden waarover CS Lewis het had als de popriedeltjes. Daarom ook is het gregoriaans het muzikale genre dat bij uitstek geschikt is om in de kerk te weerklinken. Het gregoriaans is getoonzette nederigheid. Muziek die van de donkerte gebruik weet te maken, mysterieus genoeg, om glans aan het licht te verlenen. De klank van heilige deemoed. Het geluid van de stilte die God is.”
Christophe Vekeman

Quote

Ik begrijp hoe moeilijk de kritische situatie in de wereld is. Er is precies niemand die opstaat en zegt: stop. En ik ook niet!” Stef Bos

Een ervaring

brief

Abdijdagen Chimay oktober 2026. Getuigenis.
Diep in ons zelf kunnen we verbinding maken met de Goedheid, de Liefde, de Aanwezigheid die ons draagt, de bron van Levensenergie, met God.
Meditatie gaat over jezelf openstellen voor die Bron van leven. Een eenheid die je soms heel even kunt ervaren.
Dat wisten we al, zegt priester Dirk. En toch.
Sinds de vorige abdijdagen is het precies alsof ik nu pas echt begrijp wat er gebeurt.

paius 2

De grootheid van een beschaving …
Wie de naam van God aanroept om geweld of onderdrukking te rechtvaardigen, ontheiligt die naam. Niets wat de waardigheid van de mens aantast, kan zich beroepen op een authentieke goddelijke inspiratie. Religieuze taal moet daarom steeds opnieuw oproepen tot het ontwapenen van hart en woord. Daarin draagt ieder van ons een rechtstreekse verantwoordelijkheid.

De vruchtbaarheid van religieuze tradities blijkt in de eerste plaats uit hun dienst van vrede en broederschap. Maar zij wordt eveneens zichtbaar in hun vermogen om het leven te beschermen, te begeleiden en te dienen. De grootheid van een beschaving wordt niet afgemeten aan haar materiële successen, maar aan de manier waarop zij de menselijke persoon omringt met zorg, beschermt en tot zijn recht laat komen. (…)

Het leven dienen betekent het omringen met zorg, aanwezigheid en tederheid, vooral in tijden van beproeving , tot aan het einde.
Paus Leo XIV roept religieuze leiders op tot dialoog en vrede

Laurence Freeman

Laurence

23 september 2014: Laurence Freeman

Laurence Freeman, geboren in Londen in 1951, liep school bij de benedictijnen en behaalde in Oxford een Masters Degree Engelse literatuur. Na enkele jaren professionele ervaring bij de Verenigde Naties, in de commerciële bankwereld en als journalist, trad hij in bij de Benedictijnen. Zijn spirituele leider was John Main, die hij reeds vele jaren kende. In 1975 assisteerde hij hem bij het oprichten van het eerste Christelijke meditatiecentrum in Londen. Samen vertrokken zij naar Canada om er in 1977 een Benedictijnengemeenschap te stichten met als doel de meditatie te onderrichten en te beoefenen. Van daaruit is de gemeenschap wereldwijd gaan groeien. Na de dood van John Main in 1982 volgde Laurence Freeman hem op. Sindsdien reist hij de wereld rond om het werk van John Main voort te zetten. In 1991 werd formeel de Wereldgemeenschap voor Christelijke Meditatie (WCCM.) opgericht en Laurence Freeman werd er de spirituele leider van. Laurence Freeman is Benedictijner monnik van de abdij van Christ the King, Cockfoster, Londen. Vanuit het Internationaal Centrum van de WCCM. in Londen staat hij ten dienste van het wereldwijd netwerk van meditatiegroepen in Noord- en Zuid-Amerika, Europa, Australië, Afrika en Azië. Hij is ook actief betrokken in de contemplatieve ontmoetingen met andere religies. Hij is evenals John Main auteur van verschillende boeken en veel audio- en videomateriaal.
(Bron: www.wccm.nl/wccm/laurence-freeman)

Pagina 4 van 4

Start
Vorige
1
2
3
4
Volgende
Einde