Open Contemplatief Huis
menu
  • Home
  • Wie zijn wij ?
  • Postbus
  • Links
  • Contact

Kruimelpad

U bevindt zich hier: Home Leerhuis voor Christelijke Meditatie Inleidingen T. Keating Leven uit Liefde /Open Mind Open Heart
  • Leerhuis voor Christelijke Meditatie
    • Uit het onderricht van John Main en Laurence Freeman
    • Inleidingen T. Keating Leven uit Liefde /Open Mind Open Heart
    • God is er al
    • Filokalia. Het innerlijk gebed
    • De weg naar binnen 2019
    • Goed Werk 2000-2021
    • Het pad van inwendig gebed.
    • Christelijke manier van bidden (Pennington)
    • The other side of silence
    • Sprekende stilte 2024-2025
    • Naar God
    • John Main teksten 2026-2027
  • Leerhuis voor Bijbelse Spiritualiteit
  • Leerhuis voor Contemplatieve Dialoog
  • Stille Abdijdagen
  • Stiltedagen aan Zee
  • Boekenplank
  • Homilies en Overwegingen
  • Monasterium Zonnelied
  • Aanverwante activiteiten
  • Bonnevaux
  • Links andere websites

Duiding


Erik Galle

Stiltehonger. Mijn reis naar binnen. 


Ik ben in mijn leven op een soort honger gestoten, die ik lang niet heb onderkend: stiltehonger. Een honger die nooit overgaat. Gelukkig maar. Want de stilte heeft me niet alleen bijgebracht spaarzaam te zijn met woorden, ze heeft me vooral leren luisteren. Het is of ze op een dag bij me is komen aankloppen met de vraag of ik bereid was het zwaartepunt van mijn leven in haar handen te leggen. Eenmaal ik dat gedaan had, toonde ze me dat dit zwaartepunt in de werkelijkheid thuishoorde en niet in mezelf.
Ik geloof dat de stilte die de werkelijkheid het eerste woord verleent, de weg wijst naar een verborgen schat. Voorbij de kaders waarin we de wereld verstaan, bevindt zich het leven. Ik wens jou toe dat ook jij besmet raakt door al wat leven geeft en je vertelt over wat niet te zeggen valt. Ik ontmoet je daar, afgesproken? 
Boek: Erik Galle - Stiltehonger. Mijn reis naar binnen, Otheo Books € 22,50 https://www.otheobooks.be/stiltehonger/9789085289012  


Lees meer...

 

 

De stille revolutie

vlinderuitcocon

 

 

 

   


Wat ieder van ons het hardst nodig heeft is STILTE!
Wat ieder van ons het hardst nodig heeft is stilte. We moeten eenvoudigweg leren hoe we stil kunnen zijn en hoe we in de stilte kunnen blijven. Ben je eenmaal de stilte ingegaan, heb je eenmaal je hart geopend voor die onvoorspelbare en onvergelijkelijke stilte, dan zul je zien dat we pas de persoon kunnen zijn die we geroepen zijn te worden, als we toestaan dat de stilte zich ontvouwt in ons hart. Vergis je niet: ieder van ons wordt opgeroepen om de stilte in te gaan, maar die stilte is de eeuwige stilte van God. Het is de stilte die ieder van ons kan vinden in zijn eigen hart. Die stilte ontdekken zal je doen inzien dat de stilte het medium is van de volmaakte communicatie. In stilte communiceren we in de diepte, in waarheid en in heelheid.

Lees meer...

Ter inspiratie

 


"Alles wat tijdens de eucharistieviering afleidt van God, is storende ballast. Zowel het gebrul en de zelfgenoegzame bolleborst geluiden waarover CS Lewis het had als de popriedeltjes. Daarom ook is het gregoriaans het muzikale genre dat bij uitstek geschikt is om in de kerk te weerklinken. Het gregoriaans is getoonzette nederigheid. Muziek die van de donkerte gebruik weet te maken, mysterieus genoeg, om glans aan het licht te verlenen. De klank van heilige deemoed. Het geluid van de stilte die God is.” 
Christophe Vekeman
 




 

 



 

 



Lees meer...

Quote


bt.orval

 

Ik begrijp hoe moeilijk de kritische situatie in de wereld is. Er is precies niemand die opstaat en zegt: stop. En ik ook niet!” Stef Bos

 

 

 

Een ervaring

brief

Abdijdagen Chimay oktober 2026. Getuigenis.
Diep in ons zelf kunnen we verbinding maken met de Goedheid, de Liefde, de Aanwezigheid die ons draagt, de bron van Levensenergie, met God.
Meditatie gaat over jezelf openstellen voor die Bron van leven.  Een eenheid die je soms heel even kunt ervaren.
Dat wisten we al, zegt priester Dirk. En toch.  
Sinds de vorige abdijdagen is het precies alsof ik nu pas echt begrijp wat er gebeurt. 

Lees meer...

paius 2

 

 

 

 

 

 

De grootheid van een beschaving …
Wie de naam van God aanroept om geweld of onderdrukking te rechtvaardigen, ontheiligt die naam. Niets wat de waardigheid van de mens aantast, kan zich beroepen op een authentieke goddelijke inspiratie. Religieuze taal moet daarom steeds opnieuw oproepen tot het ontwapenen van hart en woord. Daarin draagt ieder van ons een rechtstreekse verantwoordelijkheid.

De vruchtbaarheid van religieuze tradities blijkt in de eerste plaats uit hun dienst van vrede en broederschap. Maar zij wordt eveneens zichtbaar in hun vermogen om het leven te beschermen, te begeleiden en te dienen. De grootheid van een beschaving wordt niet afgemeten aan haar materiële successen, maar aan de manier waarop zij de menselijke persoon omringt met zorg, beschermt en tot zijn recht laat komen. (…)

Het leven dienen betekent het omringen met zorg, aanwezigheid en tederheid, vooral in tijden van beproeving , tot aan het einde.
Paus Leo XIV roept religieuze leiders op tot dialoog en vrede

 



 

 

 

 

 

 

 










 






 

Lees meer...

Onderricht 20 december 2016

 dinsdag 20 december 2016
Bron: Thomas KEATING, Open Mind. Open Heart. The Contemplative Dimension of the Gospel, Bloombury, 2006, blz. 65-77:  The Birth of Spiritual Attentiviness

Uiteraard vergt meditatie, het contemplatieve gebed, een “inspanning”: trouw aan de dagelijkse regelmaat, een discipline en ook een zekere ascese in de leefstijl. Toch is meditatie geen kwestie van wilskrachtig een bepaald effect of resultaat nastreven zoals het beheersen van een instrument. Meditatie is geen zaak van “effectiviteit”, maar wel van “affectiviteit”. Maar affectiviteit betekent niet “emotionaliteit”, de gehechtheid aan emoties. We beogen precies een onthechting van emotionaliteit hetgeen niet hetzelfde is als ontkennen en verdringen van emoties. Emotionaliteit is instemmen met een emotie, een nood, een behoefte. Affectiviteit is instemmen met een diep verlangen. Dit onderscheid is voor velen niet onmiddellijk duidelijk! Zowel het emotionele gebed als het wilskrachtige bidden zijn illusies van het ego, het valse zelf. Het gebedswoord of de mantra is dan ook geen techniek van de wil of uiting van een emotie, maar een uiting van affectieve instemming met Gods aanwezigheid, met de door Hem gegeven eenheid.

Lees meer...

Onderricht 6 december 2016

 dinsdag 6 december 2016

Bron: Thomas KEATING, Open Mind. Open Heart. The Contemplative Dimension of the Gospel, Bloombury, 2006, blz. 43-64:  The Wanderings of the Imagination

Als je bewust wakker bent is het bijna onmogelijk om niet gedachteloos te zijn. De innerlijke stilte
die wij in het mediteren nastreven is bovendien ook geen gedachteloosheid, geen ontdaan zijn van gedachten, noch van emoties, noch van verlangens. We oefenen ons in het niet gehecht zijn aan wat buiten of binnenin ons onze aandacht trekt en wil vasthouden. We geven er geen aandacht aan en laten los. De té ontwikkelen capaciteit – die zelfs de voorwaarde is tot aandacht, een wezenlijk aspect van liefde – is: onthechting. Maar alles wat ons verstrooit is te aanvaarden, zelfs al lijken gedachten en emoties onaanvaardbaar en ondraaglijk. Dit houdt ook in dat wij m.b.t. gedachten en emoties die ons ‘overvallen’ geen schuldgevoelens moeten toelaten. Ook deze gevoelens en alle gedachten die errond draaien hebben we los te laten. We aanvaarden ze zoals al het andere maar geven er geen aandacht aan. Het steeds terugkeren naar de mantra, naar het gebedswoord is geen verdringend gevecht tegen gedachten en emoties, geen ‘effort’, geen techniek of truc om innerlijk ‘leeg’ te worden. Al die inspanning die spanning met zich meebrengt zou bovendien wel eens kunnen leiden tot pijn in nek en voorhoofd. Het probleem met alles wat ons reëel tegemoet treedt, de realiteit dus, deze in ons en rondom ons, is niet dat die realiteit er is, wel, dat wij er gehecht aan zijn en gehecht aan blijven. Dat geldt ook al voor alle geluiden rondom ons. Er komt hier zelfs een ethische houding bij kijken. Want wat mij ‘stoort’ zou ik misschien wel graag laten verdwijnen… Het is de gedachte ‘Dat stoort mij’ die eigenlijk storend is en hoe meer we aandacht aan het uiterlijke geven, hoe meer het ons in beslag neemt en waarlijk ‘storender’ wordt.

Lees meer...

Onderricht 11 november 2016

dinsdag 11 november 2016
Bron: Thomas KEATING, Open Mind. Open Heart. The Contemplative Dimension of the Gospel, Bloombury, 2006, blz. 32-42:  The Sacred Word as Symbol

De mantra is geen voertuig dat ons naar de eenheid met God brengt, geen middel om die eenheid te realiseren. Want wij moeten die eenheid niet realiseren. God is met ons en in ons. De eenheid met God is er. Eén van de meest hinderende gedachten in de spirituele ontwikkeling is de gedachte dat we, om eenheid met God te realiseren of te ervaren, ergens heen moeten gaan, dat we dus gescheiden kunnen zijn van God, dat we Hem buiten ons moeten zoeken of vragen dat Hij naar ons toe zou komen. Het Bijbelse en het liturgische spreken van vervreemding, ballingschap, het gescheiden zijn van God, het verborgen zijn van God, het verlaten zijn van God of het komen van God is alleen uitdrukking van het niet ervaren van en het niet bewust leven vanuit die eenheid. En vooral dat laatste is pas de echte spirituele vervreemding, want het psychologisch gevoelsmatig niet ervaren van eenheid met God (vraag is of dat wel kan!) is geen aanduiding van niet leven vanuit eenheid. En wat ons vervreemdt is al wat de aandacht van ons angstige en begerige ik trekt en gaande houdt, hetgeen ons wegtrekt van ons wezen, van God. Ook als we mediteren is dat afleidende/verleidende actief. De mantra schept de mogelijkheid om dat alles los te laten en drukt ons verlangen, onze intentie uit om met God één te zijn. Niet om iets innerlijks te ervaren dat we dan een eenheidservaring zouden kunnen noemen.

Lees meer...

Onderricht 4 oktober 2016

dinsdag 4 oktober 2016
Bron: Thomas KEATING, Open Mind. Open Heart. The Contemplative Dimension of the Gospel, Bloombury, 2006, blz. 18-31:  First Steps in Centering Prayer

Eenheid met God is het doel van alle christenen en is voor allen bereikbaar. We hoeven die eenheid eigenlijk niet te ‘bereiken’, er naar te reiken, want die is er al en niets kan ons scheiden van de liefde van God, van zijn één-zijn met ons. We hoeven er ons wel bewust van te worden om vanuit die eenheid te leven. Daartoe moeten we instemmen met een verlangen naar innerlijke harmonie, naar eenheid met onszelf, met ons diepste zelf, met God in ons. Meditatie is een daad van instemmen. Dat instemmen doen we als we de raadgeving van Jezus opvolgen: Maar als je bidt, ga dan je binnenkamer in, doe de deur dicht, bid tot je Vader, die in het verborgene is; en je Vader, die in het verborgene ziet, zal het je lonen. (Mt 6,6) Je binnenkamer ingaan is het loslaten van alle luidruchtige uitwendigheid en de eenzaamheid durven intreden. Laurence Freeman merkt terecht op dat de eerste stap op het spirituele pad het verlaten van de massa is. Je deur dichtdoen is ook het loslaten van alle luidruchtige inwendigheid, alle gedachten en emoties die je innerlijke beroeren. Deze twee bewegingen vormen de discipline van het mediteren en leiden naar het eigenlijke contemplatieve gebed: met aandacht aanwezig zijn bij de in ons aanwezige God.

Lees meer...

Onderricht 20 september 2016

Onderricht op dinsdag 20 september 2016


Bron: Thomas KEATING, Open Mind. Open Heart. The Contemplative Dimension of the Gospel, Bloombury, 2006, blz. 11-17:  Dimensions of Contemplative Prayer

Nevelen van Avalon (Engels: The Mists of Avalon) is een roman uit 1983 van Marion Zimmer Bradley. In dit succesvolle en veelgeprezen boek hervertelt zij de verhalen over koning Arthur vanuit het gezichtspunt van de vrouwelijke personages. Avalon is een mytisch en mystiek eiland waar vrede heerst en men allerhande vaardigheden leert om alle levende wezens te helen en te helpen. Maar het eiland is verborgen in nevelen, in mist en het vergt jarenlange oefening om de mist te kunnen openen en door de nevelen Avalon te bereiken.
Thomas Keating houdt ons voor dat het contemplatieve leven een zijnswijze is met fantastische mogelijkheden. In eenheid met God kan God in je handelen en beminnen en met jou geweldige dingen doen (cfr. het gebed van de Graal). Maar om die eenheid te bereiken moeten we door de mist, de blokkade van ons valse zelf, ons angstige en zelfzuchtige ik breken. Meditatie is de weg daartoe. Het is natuurlijk geen magische truc, geen technische methode. Het is de beleving van een relatie. En iedere ernstige en eerlijke relatiebeleving houdt al ergens de mogelijkheid in om door de mist van het ik te breken.

Lees meer...

Onderricht 6 september 2016

Onderricht op dinsdag 6 september 2016


Bron: Thomas KEATING, Open Mind. Open Heart. The Contemplative Dimension of the Gospel, Bloombury, 2006, blz. 1-8:  Introduction

Thomas Keating is één van de stichters van de Centering Prayer Movement. Hij stelt dat het doel van deze beweging een bijdrage in de verkondiging van Gods liefde leveren is. Dit door in het bewustzijn van mensen de kennis en de ervaring van Gods liefde te brengen. Die kennis en ervaring is de vrucht van het contemplatieve gebed en de contemplatieve levenswijze. Het bewustzijn wordt gevoeliger voor Gods aanwezigheid tot er een één worden met God plaatsgrijpt. Dat één worden is niet waar te nemen door bijzondere gedachten en gevoelens en is zelfs door diegene die de eenwording ondergaat niet te merken. Medemensen merken echter dat men liefdevoller, vredevoller, vreugdevoller geworden is. Dat betekent ook dat er een innerlijk transformatieproces plaatsgrijpt op een niet waar te nemen, te analyseren en te evalueren dimensie.

Lees meer...

Pagina 4 van 4

  • Start
  • Vorige
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • Volgende
  • Einde

Copyright @2014 Open Contemplatief Huis

Back to top